Twórczość jest ważna bez względu na to, jakie aspiracje wiążemy z naszymi dziećmi, jakie są ich zainteresowania i kim kiedyś dzieci te zostaną. Twórcze podejście pomaga w takim samym stopniu hydraulikowi, który musi sobie poradzić z na pozór nie dającą usunąć się awarią, jak i rzeźbiarzowi lub dramaturgowi. Pomaga kobiecie czy mężczyźnie w gotowaniu rodzinnego obiadu tak samo jak mistrzowi kucharskiemu w wymyślaniu nowych przepisów kulinarnych czy podawaniu potraw na bankietach. Pomaga architektowi projektującemu drapacz chmur jak i nauczycielowi opracowującemu nowy sposób prowadzenia zajęć, aby uczynić je bardziej interesującymi dla dzieci.
Twórczość wzbogaca na wiele sposobów nasze życie, zarówno osobiste, jak i zawodowe. Wzbogaca też życie dzieci, ich podejście do zadań domowych, do zabawy i rozwiązywania rozmaitych małych - wielkich problemów.
Zapewnijcie waszym dzieciom dobry start. Wychowajcie ich na ludzi twórczych. Zacznijcie od zaraz. Nigdy nie jest na to za wcześnie... lub za późno.
mgr Aleksandra Strzygocka i mgr Dorota Dymon
Człowiek jest nierozerwalnie związany ze światem przyrody. Stanowi jedynie jej cząstkę, dlatego powinien pamiętać, że cokolwiek czyni przyrodzie dobrze lub źle czyni tak naprawdę sobie.
Głównym celem edukacji ekologicznej jest skłonienie ludzi do poznania najbliższego środowiska w jakim żyją, uświadomienie głównych problemów, zmuszenie ludzi do analizowania swoich zachowań, poglądów, przyzwyczajeń.
Edukacja ekologiczna powinna odbywać się w połączeniu ze środowiskiem. W pierwszej kolejności powinna ukazywać piękno przyrody, aby rozbudzać poczucie zachwytu, ponieważ odczuwanie jest ważniejsze od informacji i pozostawia w człowieku niezatarty ślad.
Wychowanie ekologiczne musi stwarzać możliwości do pojmowania, przeżywania i działania, gdyż przede wszystkim własne przeżycia pomagają w nawiązaniu pozytywnego kontaktu z naturą. Najlepsze rezultaty osiąga się potwierdzając wszystko swoim postępowaniem, głoszonymi ideami i zasadami życiowymi.
Dlatego to stosunek dorosłych decyduje o sposobie traktowania środowiska przez dzieci. Dziecięca wrażliwość to prawdopodobnie lepsza gwarancja ekologicznego porządku życia, niż słowa i deklaracje świata ludzi dorosłych. Zanim jednak zaczniemy pracę z dziećmi, nim zaczniemy przekazywać im prawdę o świecie musimy uświadomić sobie jaki stosunek mamy do przyrody. Czy ją widzimy? Czy ją czujemy sami? Czy potrafimy się nią zachwycać i ukazywać jej piękno?
W edukacji ekologicznej najmłodszych bardzo ważne jest, aby:
1. Mniej nauczać, a więcej dzielić się swoimi odczuciami: w spotkaniu dorosłego z dzieckiem ogromnie ważne jest przekazywanie sobie najgłębszych emocji i myśli, gdyż tylko w ten sposób możemy wzbudzić w nim szacunek dla Ziemi.
2. Być uważnym - skierowanym na dzieci: oznacza to wykorzystywanie każdego pytania, każdej uwagi, każdego radosnego okrzyku dziecka.
3. Skupiać uwagę dzieci: aktywizować każdego poprzez stawianie pytań, wskazywanie interesujących obiektów, kolorów czy dźwięków, dawać odczuć, że ich odkrycia i spostrzeżenia są dla nas interesujące.
4. Najpierw patrzeć i doświadczać, a potem mówić: dzieci mają ogromne możliwości absorbowania się tym, na co patrzą; dużo lepiej rozumieją to co dzieje się w przyrodzie np.: stając się jednym z jej elementów (zabawy w naśladowanie: drzewa, owada...) niż dzięki słowom i tłumaczeniom zaistniałych faktów.
5. Być radosnym i okazywać szczęście z kontaktu z przyrodą: najważniejsze jest wczuwanie się w przyrodę i emocjonalny z nią związek.
6. Prowadzić i pociągać, nie popychać: nie zmuszać do uczenia, raczej zachęcać i kusić.
7. Stosować pytania: zadawać pytania do całej grupy w celu stworzenia otwartej atmosfery, pełnej entuzjazmu i odkrywanych pasji, również pytać samego siebie (np.: ciekawa jestem, ile kwiatów jest na tej łące?, co czuje motyl kiedy łapą go czyjeś dłonie?)
BIBLIOGRAFIA:
1. Praca zbiorowa pod redakcją Anny Brzezińskiej "Rozwijanie twórczej aktywności dziecka w przedszkolu", Poznań 1986r.
2. D. Szafrańska "Otwarty styl pracy, a wyzwalanie i stymulowanie twórczej aktywności plastycznej dzieci sześcioletnich w przedszkolu". "Wychowanie w przedszkolu" 1983 nr 12.
3. M. Debesse, "Etapy wychowania" Warszawa WSiP 1983.
4. Cyntia McGregor, "Kształtowanie twórczej osobowości dziecka", Warszawa 1998r.
5. Praca zbiorowa pod redakcją Teresy Gałczyńskiej, "Ten piękny tajemniczy świat", Warszawa 1997.
6. Teresa Barska, "Ekologia w przedszkolu", Legnica 1994.
7. G. Bożek, "Jesteśmy z jednej Ziemi" Stowarzyszenie Kultury Alternatywnej "Kaktus", Krosno 1998r.
8. H. Skolomowski, "Ocalić Ziemię", Świat filozofii ekologicznej, Wyd. K. Skolimowskiego, Warszawa 1991r.
9. R. Łukaszewicz, "Czarno widzę", Wolne inicjatywy edukacyjne, 3/1993r.
10. D. Sojda, "Zasady i techniki edukacji ekologicznej", Kraków - Ojców, 1994r.
·